Rehearsing Franz Danzi in National Philharmony in Warzaw by Thalia Ensemble

Het was een geweldige ervaring om op te treden in de Filharmonia Narodowa w Warszawie (Nationale Philharmonie in Warschau). Onder de inspirerende titel 'Breath turns into music - No strings - No inhibitions' speelden we fortepiano kwintetten voor blazers en fortepiano van Franz Danzi.
Dit was de tweede keer dat het Thalia Ensemble concerten gaf in Polen, na het eerdere concert in 2014. We waren verheugd dit keer door de organisatie van het Warschau Philharmonic Orchestra & Choir te worden uigenodigd een concert te geven in een van de beste concertzalen in Polen.


Fortepianiste Mayumi Eguro speelde op een vijf en een half octaaf fortepiano met Weense actie (een kopie van een originele Walter gebouwd door Paul

Franz Danzi

McNulty). De fortepiano was een absoluut nieuwe vinding en tijdens Danzi's leven heeft hij waarschijnlijk op zo'n type instrument gespeeld. Het delicate geluid en articulatie van de Walter fortepiano past zeer goed bij de muziek geschreven door Danzi. De werken met combinaties van blazers en piano worden meestal vandaag de dag uitgevoerd op moderne instrumenten. Het Thalia Ensemble streeft al sinds de oprichting de klank van historische instrumenten te laten horen. Dit perspectief verandert de aanpak van stemmen, oefenen, repeteren en uitvoeren van Danzi's stukken. Het Danzi programma is volledig met deze wens samengesteld.

Het eerste stuk in het concert was het Kwintet Op.53 in F-major voor fluit, hobo, klarinet, fagot en fortepiano. Dit is een licht en energiek stuk met een solistische rol voor de fortepiano, die een vloeiende dialoog met de blazers houdt. Danzi was een absolute kenner van deze ensemble bezetting. Hij werkte graag met blazers. Die ervaring gaf hem een ​​plaats in het Koninklijk Conservatorium van Karlsruhe met als doel het lokale prestaties te verhogen.

Het blaaskwintet op.56 / 3, tweede werk van Danzi op het programma, werd in de jaren 1819-1820 in Parijs en Berlijn geschreven. Rond het begin van de eeuw was Parijs dé plaats voor muziek, met een zeer actieve muziekscene gesteund door de uitstekende lessen aan het Conservatorium. Als gevolg daarvan evolueerde de muziekstijl en werden nieuwere ensemble samenstellingen verkend. Danzi was een van de eersten die het blaaskwintet ontwikkelde. In totaal schreef hij drie sets van drie blaaskwintetten (op.53, op.67 en op.68). Het karakter van de op.56 / 3 in F major is luchtig, met een mooi tweede deel en een vrolijk menuetto en dansant laatste deel geschreven in Allegretto.

Het laatste stuk op het programma vertoonde een meer serieuze karakter en is geschreven in de toonsoort van d-klein. Het is beïnvloed door de werken van W.A.Mozart, die in die tijd zeer gerespecteerd werd en voor de jongere generatie componisten vaak als voorbeeld fungeerde. De klassieke stijl wordt gecombineerd met enkele nieuwe romantische gestes. Dit stuk is gecomponeerd toen Danzi  gepromoveerde tot kapelmeister in Stuttgart.

Vanwege het enthousiasme van het publiek, boden we als toegift de Nocturne van A Midsummer Nights Dream op.61 van Felix Mendelssohn. Het toont een geweldige muzikale verbeelding geïnspireerd door het gelijknamige werk van William Shakespeare. In het midden van het meesterwerk van Mendelssohns bevind zich deze nocture, en begeleidt in het verhaal de slapende geliefden. Het begint met een rustige melodie gespeeld door de hoorn. Na een stormachtig midden gedeelte keert het weer terug naar de hornsolo.
Dit concert was ultieme een gelegenheid om Danzi's muziek te herontdekken op de manier waarop het werd uitgevoerd tijdens zijn leven.